Voetbalmoe. Wat een amusant woord was dat! Je hoort het vrijwel nooit meer. ‘Voetbalmoe’ werd gebezigd in een televisietijdperk dat nog slechts twee netten kende: Nederland 1 en Nederland 2. Op zondag werd het avondeten op schoot geserveerd en keek half mannelijk Nederland naar Studio Sport. Gedurende de andere dagen van de week was er geen bal te zien. Werd er een doodenkele keer ook op zaterdag wel eens een voetbalwedstrijd uitgezonden (de Engelse Cup Final bijvoorbeeld) dan publiceerden de vaderlandse kranten in de daaropvolgende week ingezonden brieven waarin werd gewaarschuwd voor het dreigende en decadente verschijnsel van de ‘voetbalmoeheid’.

Anno nu, in het EK-jaar 2012, vliegen de ballen ons dagelijks om de oren en ogen en moet er, veeleer dan van voetbalmoeheid, worden gesproken van een verveelde en vervelende voetbalorigheid. In deze vijf scènes kondigt deze omslag in onze vaderlandse voetbalcultuur zich al aan...