"Met dit pakketje gaan wij veertig jaar terug in de tijd. Bij het bekijken van deze filmpjes uit 1972 bekroop ons het lichtelijk beschamende, maar ontroerende gevoel dat je kan bevangen wanneer je een verloren gewaande eigen kindertekening onder ogen krijgt. Wat doen wij hier onze uiterste best om maar zo leuk en absurd mogelijk te zijn! Het absurdisme bestond al wel op de televisie, maar dit was nog exclusief in handen van Monty Python’s Flying Circus. En onnodig te zeggen dat wij hier zeer onder de indruk en invloed van waren. Kijk en verbaas u en vraag u af waar dit allemaal op slaat en wat wij hier eigenlijk mee bedoelden te zeggen. Zelf  hebben wij hier werkelijk geen idee meer van."; aldus Kees van Kooten en Wim de Bie.