Heeft u in juni 2012 de door journalisten van The Sunday Times candid gefilmde transacties van die negen topleden van het Internationaal Olympisch Comité gezien? Deze crimibobo’s verkochten hun speciale tribuneplaatsen voor megaprijzen aan bulkend rijke particulieren. Sinds Athene 1896 was het begrip sportiviteit al behoorlijk verloederd, maar nu bestaat het gedachtengoedje van Baron Pierre de Coubertin werkelijk louter uit rafels.

Korfballen had veel eerder erkend moeten worden als een Olympische Sport, dan was de neergang tenminste op één onderdeel nog een tijdje gestuit. Maar wat kunnen we nu nog aan verheffing van lichaam en geest verwachten? Niets meer. Bij het grote openingsdefilee mogen de atleten hun headphones gewoon ophouden en vanzelfsprekend zal er feestelijk worden gezwaaid met de plastic flesjes bronwater van de hoofdsponsor. Slechts in één opzicht blijft het Griekse ideaal overeind : aan alle athletieknummers mogen de mannelijke deelnemers naakt deelnemen. Mits het gehele lichaam door tatouages aan het oog wordt onttrokken.